Wednesday, 28 February 2007

Το Γονίδιο της Απιστίας?

Στο παρελθόν είχα ακούσει από φίλους για τον κ. Γιωσαφάτ και την δουλειά του μόνο καλά λόγια. Αρχισα να διαβάζω λοιπόν την συνέντευξη του στα Νέα της 24ης Φεβρουαρίου με θέμα την συζυγική απιστία, με τις καλύτερες προθέσεις - αλλά σύντομα απογοητεύτηκα.

Αυτό που εγώ κατάλαβα από τα λεγόμενα του κ. Γιωσαφάτ είναι ότι ο χαρακτήρας, η προσωπικότητα μας και οι επιλογές μας καθορίζονται από τα γονίδιά μας και από την σχέση που διαμορφώνεται ανάμεσα σε εμάς και τους γονείς μας κατά την διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής μας. Η βιολογία λοιπόν και το οιδοιπόδιο είναι υπέθυνα για την ενήλικη συμπεριφορά μας, την στάση ζωής μας, τις ερωτικές σχέσεις και επαφές μας, μόνιμες και μη. Αυτό αφορά κυρίως εμάς τους άντρες που από ότι φαίνεται η προσπάθεια να διατηρήσουμε οποιαδήποτε μονογαμική σχέση είναι καταδικασμένη να πέφτει στο κενό, αφού αργά ή γρήγορα θα υποκύψουμε στο DNA μας και θα επιδοθούμε –όπως είναι ‘φυσικό’- σε παράλληλες σχέσεις.

Ούτε λίγο ούτε πολύ οι απόψεις αυτές μας οδηγούν να πιστέψουμε ότι υπάρχει γονίδιο ‘απιστίας’. Ο βιολογικός ντετερμινισμός του πρώιμου 19ου αιώνα στο ζενίθ. Και ο ρόλος του κοινωνικού περίγυρου, οι παραστάσεις που έχουμε, ο τρόπος που μας μεγάλωσαν, η σημασιακή δομή των αντικειμένων που συνθέτουν την κουλτούρα μας, η αναπαραγωγή σεξιστικών προτύπων που καθημερινά προβάλλοντια από τον τύπο, την τηλεόραση, τον κινηματογράφο και παρουσιάζουν την ‘απιστία’ σαν αναφαίρετο αντρικό δικαίωμα δεν έχουν σχέση με την στάση ζωής μας;

Ας αρνηθούμε λοιπόν την ελεύθερη βούληση, ας αγνοήσουμε την σημασία του παρόντος, του περιβάλλοντος και του προσωπικού παράγοντα κι ας καλύψουμε τις αδυναμίες μας πίσω από τον νατουραλιστικό (είτε ψυχικό ή γενετικό) προκαθορισμό. Στην συνέχεια ας εξομολογηθούμε – συμφωνά με την προτροπή του κ. Γιωσαφάτ – αυτές τις αδυναμίες στον ψυχαναλυτή μας (αν, όπως τονίζει ο ίδιος, η οικονομική μας κατάσταση το επιτρέπει) ή στον παπά της ενορίας μας, ώστε να εξασφαλίσουμε το πολυπόθητο συγχωροχάρτι. Ετσι και την σχέση μας δεν θα χαλάσουμε και θα απαλλαγούμε από τις ενοχές. Εδώ φαντάζομαι ότι αναφέρεται στις ‘άπιστες’, γιατί η ‘απιστία’ των γυναικών δεν καθορίζεται από την εξελικτική βιολογία, με αποτέλεσμα τα μέλη του έτερου φύλου να νιώθουν τύψεις.

Πρόθεσή μου δεν είναι να αμφισβητήσω την αξία της ψυχοθεραπείας και την αναγκαιότητά της για την Ελληνική κοινωνία. Αντίθετα είμαι σίγουρος ότι οι ψυχολόγοι συχνά λειτουργούν και ως ‘παιδαγωγοί’ του κοινωνικού συνόλου, κάτι που καθιστά τον ρόλο τους ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά –όταν εγκαταλείπουν την επιστήμη και απλοϊκεύουν γενικολογώντας - επικύνδινο.

(Οι απαντήσεις του κ. Γιωσαφάτ στις εύστοχες ερωτήσεις του Σταύρου Θεοδωράκη υπάρχουν στο αρχείο των Νέων: http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=18773&m=N26&aa=1)

6 comments:

katerina said...

Αυτο που εχω να παρατηρησω αγαπητε είναι πως η κύριος Γιωσαφατ, αναφέρεται σε αρχαϊκες συμπεριφορες και αποθυμένα συναισθήματα τα οποία βρίσκουν πάντα κάποιο τρόπο να εκφραστούν. Αναφερεται σε ασυνείδητες καταγραφές των πρώτων χρόνων τις ζωής που διέπουν ωστοσο την ενήλικη συμπεριφορά μας.

Σίγουρα ο καθένας μας συμπεριφορικά έχει προσαρμοστεί στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της δικής ΤΟΥ "συντροφικής" αν θέλετε καθημερινότητας ωστόσο αυτή η ίδια καθημερινότητα και όσοι την απασχολούν δεν έχει πολλές διαφορές απο τις πρώτες σχέσεις (μητέρα-τροφό/πατέρα) που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στα πρ΄ςτα χρόνια της ζςής κι αυτό γιατί , αυτό είναι το πλαίσιο που γνωρίζουμε πως να κινηθούμε. Αυτές είναι οι αλληλεπιδράσεις αν θέλετε πάνω στις οποίες ξέρουμε πώς να φερθούμε (αμυντικα η/και επιθετικά), σε ένα εξωλεκτικό επίπεδο. Είναι οι "γνώριμες" καταστάσεις.
Αυτό ακριβώς δίνει η ψυχοθεραπεία.
Την ευελιξία αν θέλετε να εισερχόμαστε σε νέες καταστάσεις απαλαγμένοι απο στερεοτυπες συμπεριφορες(πχ. συγκεκριμένους αμυντικούς μηχανισμούς) και να δεχόμαστε/εκτιμάμε τον εαυτό και τους άλλους γι' αυτό που πραγματικά είναι κι όχι γι' αυτο που θα θέλαμε να είναι.

Τα παραπάνω σχόλια είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι τα λόγια του κυρίου Γιωσαφάτ.

Ευχαριστώ

Μελάμποδας said...

Λυπάμαι, και χωρίς ίχνος προσβολής θα σου έλεγα ότι αν είχες εντρυφίσει λίγο σε ζητήματα επιστημολογίας, οι απόψεις περί γονιδίου της απιστίας, από όπου και αν λέγονται θα σου φάνταζαν ανόητες...
Δε ξέρω τι εκπροσωπεί ο κύριος Γιωσαφατ,το φρούτο του το είδα χθες τηλεοπτικά, σε μια εκπομπή της κυρίας Φλεσσας(είναι αλήθεια ομοτράπεζος του Ραμφου και των παρενδυμούντων τη νεορθοδοξία;) Σου λέγω όμως ότι μόνο ένα πράγμα από όσα εόπε άξιζε επιστημονικά...και αφορούσε την τεχική της ψυχανάλυσης στις μέρες μας που στηρίζεται στο μηχανισμό της μεταβίβασης, κάτι που ο Φρόυντ θεωρούσε ως εμπόδιο για τη θεραπεία...Μάλλον όμως, η κυρία Φλέσσα, άν και όχι ψυχίατρος, έδωσε το στίγμα του εύλογου γιατί ακολουθεί η σύγχρονη ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία ακολουθεί αυτόν το δρόμο...μιας δηλαδή και υπάρχουν οι ψευδείς μνήμες...

Yohanna said...

Τον είδα κι εγώ σε αυτήν την εκπομπή και μου έκανε εντύπωση ότι είπε πως...το 90% των ανδρών απιστούν και το 70% των γυναικών αντίστοιχα!!!
Φυσικά και δεν το πιστεύω.Δεν μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο.Δεν είμαστε και ζώα.

Μελάμποδας said...

Yohanna, εγώ λέω ότι ακόμη και αν ισχύουν οι στατιστικές, δεν δημιουργούν αιτιώδη σχέση, δηλαδή ότι οι άντρες απιστούν επειδή είναι άντρες περισσότερο από τις γυναίκες επειδή είναι γυναίκες.
Διότι δε βρίσκω άλλο νόημα στα περί "γονιδίου της απιστίας" του Γιωσαφάτ, από το να αποδώσει αιτιώδη χροιά στην ιδιότητα απιστία και σεξουαλικό φύλο.
Είναι μου φαίνεται "αλμπάνης" ο τύπος, σε επιστημολογικά ζητήματα.
Η στατιστική συσχέτιση δυο τουλάχιστον δεδομένων, δε μπορεί να αναχθεί σε μια ελάχιστη κοινή μετρική "συνιστώσα", όπως συμβαίνει με τις ποσοτικοποιημένες σχέσεις των φυσικών επιστημών. Άρα οι σχέσεις εδώ συνδεόνται με >ή < και ποτέ με το =.
Επιπλέον ο όρος γονίδιο της απιστίς, στερίται επιστημολογικού νοήματος. Το γονίδιο ελέγχει την ένωση πρωτεϊνών.

Μελάμποδας said...

Έκανα λάθος πριν, το γονίδιο ελέγχει την σύνθεση πρωτεϊνων...
Θα επανέλθω αν μου το "ζητηθεί"

ακανονιστος said...

το γονιδιο της απιστιας ειναι σχημα λογου φιλοι μου . τελος παντων αν αυτα καταλαβατε απο οτι ειπε τοτε τι να πω ...